| Zero głodu: Wyeliminować głód, osiągnąć bezpieczeństwo żywnościowe i lepsze odżywianie oraz promować zrównoważone rolnictwo |
|
|
|
Globalnie, w latach 2015-2025, postęp w kierunku bezpieczeństwa żywnościowego i redukcji niedożywienia jest nierówny; raporty wskazują, że konflikty, kryzysy klimatyczne i zakłócenia łańcuchów dostaw hamują osiągnięcie celu. Wiele regionów notuje regres w bezpieczeństwie żywnościowym.
Polska ma mocne strony w produkcji żywności i wysoki ogólny wynik SDG, ale wyzwania pozostają w obszarze jakości odżywczej, adaptacji rolnictwa do zmiany klimatu i wsparcia drobnych producentów – szczegółowe oceny per-goal dostępne w profilu Polski.
Rekomendacje dla Polski dotyczące realizacji zadań Celu 2 w latach 2025–2030 oparte na materiałach Fundacji Grunt od Nowa i Polskiego Stowarzyszenia Zrównoważonego Rolnictwa i Żywności (ASAF).
|
2.1. Do 2030 r. – wyeliminować głód; dostęp do bezpiecznej, pożywnej żywności przez cały rok
2.2. Do 2030 r. - wyeliminować wszystkie formy niedożywienia; do 2025 r. realizacja zobowiązań wobec zaburzeń rozwoju u dzieci < 5 r.ż.; zapewnić pożywienie dla grup wrażliwych
2.3. Do 2030 r. - podwoić wydajność rolnictwa i dochody drobnych producentów; zapewnić równy dostęp do ziemi, zasobów, wiedzy, finansów, rynków
2.4. Do 2030 r. —systemy zrównoważonej produkcji; praktyki odpornego rolnictwa; poprawa jakości gleby i gruntów
2.5. Do 2020/2030 — różnorodność genetyczna nasion i zwierząt; banki nasion i ochrona odmian
2.A. Zwiększyć inwestycje w infrastrukturę obszarów wiejskich, badania, technologie, banki genetyczne
2.C. Mechanizmy funkcjonowania rynków towarów żywnościowych i dostęp do informacji rynkowych
|
Gleba – najcenniejszy dar, który daje życieFundacja GRUNT OD NOWAZrównoważony rozwój to nie modne hasło. To troska. O nas i o tych, którzy przyjdą po nas. To cicha decyzja, którą podejmujemy każdego dnia, aby wybierać mądrze, żyć odpowiedzialnie i tworzyć przyszłość, w której nikt nie zostaje z tyłu. Edukacja, która ma sensWiemy, że rolnictwo nie jest dziś łatwe. Wiemy, ile wysiłku, niepewności i samotności potrafi nieść ze sobą praca na roli. Dlatego stworzyliśmy Akademię Rolnika Regeneratywnego oraz Akademię Doradcy Regeneratywnego, miejsca, w których rolnicy i doradcy z całej Polski uczą się regeneratywnych metod upraw, które służą zarówno ludziom, jak i środowisku glebowemu, a przez to całym ekosystemom. Wspólna przyszłość, wspólna odpowiedzialnośćWiemy, że przed nami jeszcze długa droga. Potrzebujemy więcej edukacji, więcej zaangażowania. Musimy mówić o glebie nie tylko rolnikom, ale też konsumentom. Musimy uczyć, że to, co wybieramy w sklepie, ma wpływ na to, co dzieje się na polach. I że każde gospodarstwo, niezależnie od jego wielkości, zasługuje na dostęp do wiedzy i technologii, które czynią rolnictwo bardziej efektywnym i zrównoważonym. Bo każdy z nas ma swoją rolęWszystkie te działania prowadzą do jednego celu: świata bez głodu, w którym każdy człowiek ma prawo do pożywienia zdrowego, lokalnego, przystępnego cenowo. To również świat, w którym każdy rolnik może z dumą powiedzieć, że jego praca ma sens i niesie ogromną wartość.
|
Głód pozostaje jednym z największych globalnych wyzwańPolskie Stowarzyszenie Zrównoważonego Rolnictwa i Żywności (ASAP)Pomimo ogromnych postępów w produkcji żywności, ponad 700 milionów ludzi wciąż cierpi na chroniczny głód. Cel 2 „Zero hunger” Zrównoważonego Rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych zakłada zakończenie tego zjawiska, osiągnięcie bezpieczeństwa żywnościowego, poprawę jakości żywności, prawidłowe odżywianie oraz promowanie zrównoważonego rolnictwa. U podstaw tej misji leży kluczowa kwestia: zrównoważone rolnictwo to realne i trwałe rozwiązanie na drodze do osiągnięcia celu „zero głodu”. Konwencjonalne, globalne podejście do produkcji rolnej, także takie, w którym funkcjonuje intensywne stosowanie nawozów chemicznych, monokultury czy nadmierna eksploatacja ziemi, przyczyniły się do degradacji środowiska. Takie praktyki wyjaławiają glebę, zmniejszają bioróżnorodność i przyspieszają zmiany klimatyczne — a wszystko to ostatecznie obniża bezpieczeństwo żywnościowe i końcową jakość żywności, w tym jej wartość odżywczą, biodostępność składników odżywczych. Przykładowo polskie rolnictwo zużywa o około 30% więcej nawozów syntetycznych na jednostkę produkcji niż wynosi średnia w UE. Źle wykorzystywane nawozy spływają z rzekami do Bałtyku lub ulatują do atmosfery jako gazy cieplarniane. Ograniczenie tego zjawiska będzie ogromnym zyskiem dla środowiska, jakości wód, powietrza oraz bioróżnorodności. Produkcja żywności w systemie rolnictwa zrównoważonego tym różni się od powszechnie stosowanej produkcji w systemie konwencjonalnym, że punktem wyjścia są rzeczywiste możliwości gleby, które możemy poprawiać, modyfikować dążąc do dużej i stabilnej opłacalności, a nie maksymalizacja chwilowego zysku bez brania pod uwagę długoterminowych skutków tych decyzji. To wymaga wnikliwej diagnozy pola, zbadania miejsca produkcji, wiedzy o sposobach naprawy niedostatków zgodnej z planowanym działaniem produkcyjnym oraz umiejętności zarządzania uprawą w czasie jej wegetacji – wszystko w powiązaniu z historią pola i planami na następne lata. Zrównoważone rolnictwo oznacza takie praktyki upraw, które zaspokajają obecne potrzeby żywieniowe społeczeństwa, nie ograniczając zdolności przyszłych pokoleń do zaspokojenia ich własnych potrzeb. To produkowanie wystarczającej ilości żywności przy jednoczesnym zachowaniu zdrowia ekosystemów, ochronie zasobów naturalnych i wspieraniu źródeł utrzymania rolników. Nie jest to tylko konieczność środowiskowa — to także wymóg społeczny i gospodarczy. W przeciwieństwie do powszechnych praktyk konwencjonalnych, systemy zrównoważone produkcji żywności opierają się na optymalizacji metod jej wytwarzania w każdym aspekcie: agronomicznym, społecznym, finansowym i środowiskowym. Ważnym jest, aby w sposób bardziej naturalny, ale w oparciu o najnowsze technologie i rozwiązania naukowe zwiększać produktywność. Co więcej, zrównoważone rolnictwo wzmacnia pozycję drobnych rolników, którzy produkują 60-70% żywności w skali świata. Zapewniając im dostęp do zasobów, rynków i edukacji w zakresie metod bardzie odpornych na zmiany klimatu, społeczności mogą produkować żywność wyższej jakości, zmniejszać ubóstwo i poprawiać sytuację stanu zdrowia i odżywienia ludności lokalnej. Kobiety i grupy marginalizowane w sposób szczególny korzystają z podejść inkluzywnych (rolnictwo zrównoważone jest takim podejściem), które sprawiedliwiej rozdzielają władzę, udziały i zyski. Prowadzenie produkcji w systemie rolnictwa zrównoważonego opłaca się zarówno rolnikowi jak i społeczeństwu. Gospodarstwa dbające o długoterminową rentowność decydują się na zmianę podejścia do produkcji zastępując priorytet maksymalizacji krótkoterminowego zysku za wszelką cenę, budowaniem długoterminowej stabilności wysokich efektów produkcyjnych głównie dzięki żyzności gleby. Zakończenie głodu nie polega tylko na produkcji większej ilości żywności; chodzi o produkcję żywności wyższej jakości, sprawiedliwy podział i lepszy dostęp do niej, a szerzej o ochronę naszej planety. Zrównoważone rolnictwo jest kluczem do wszystkich tych celów. Bez niego osiągnięcie SDG 2 nie jest możliwe, szczególnie w perspektywie globalnej, a degradacja zasobów naturalnych będzie się pogłębiać, zagrażając zarówno bezpieczeństwu żywnościowemu, jak i stabilności społeczno-ekonomicznej przyszłych pokoleń.
|

